Podstawowe definicje:

DOPOWIEDZENIE: objaśnienie podane bezpośrednio po temacie i stanowiące jego integralną część; usuwa wieloznaczność lub uściśla zakres tematu.

 

GRAMATYKA JHP – zbiór reguł określających sposób budowy zdań jhp: łączenia tematów i określników w hasła przedmiotowe.

 

HASŁO PRZEDMIOTOWE  (hp) – zdanie jhp odzwierciedlające treść dokumentu złożone z TEMATU (hp proste)  lub tematu i umieszczonych po nim jednego lub kilku OKREŚLNIKÓW (hp rozwinięte), w kolejności ustalonej przez reguły gramatyki języka haseł przedmiotowych. Hp stanowi pełny opis przedmiotowy (opis jednokrotny) lub jego część (opis wielokrotny).

 

JĘZYK HASEŁ PRZEDMIOTOWYCH (jhp) – język informacyjno–wyszukiwawczy, którego słownictwo tworzą tematy (ewentualnie z dopowiedzeniem) i określniki, a gramatyką są reguły budowy haseł przedmiotowych (gramatyka pozycyjna).

 

KATALOG PRZEDMIOTOWY (kp) – katalog rzeczowy, w którym opisy dokumentów ułożone są alfabetycznie według haseł przedmiotowych.  Opisy w obrębie poszczególnych haseł porządkowane są chronologicznie lub alfabetycznie wg nazw autorów.

 

OKREŚLNIK –  elementarna, niesamodzielna jednostka leksykalna jhp, występująca po temacie; służy ograniczeniu zakresu tematu, ew. poprzedniego określnika, bądź informuje o szczególnej formie publikacji.

 

 

OPIS PRZEDMIOTOWY (op) – charakterystyka wyszukiwawcza dokumentu wyrażona w jhp, zawierająca jedno lub więcej hp.

 

 

PRZEDMIOT PUBLIKACJI – opisany w publikacji obiekt fizyczny (żywotny lub nieżywotny), zjawisko, pojęcie, proces, wydarzenie, organizacja, instytucja, czasem także określony aspekt obiektu, np. jego część, cecha, stan.

 

 

TEMAT – elementarna, samodzielna składniowo jednostka leksykalna jhp, występująca zawsze jako pierwszy (i czasem jedyny) element hp.